روزبهان البقلي الشيرازي ( شطاح فارس )

449

شرح شطحيات ( فارسى )

و تخييل ، بل معنى صفت كه آن ذات اوست . و آن قدرتست صورتى ، يعنى معنىاى . حركت ايجاد « 2 » چيزى ، و حركت حدثانى نه ! بدين حركت آن خواهد آنچ گفتم . و اگر نه ، او محرّك اشياست ، و از سكون و حركت مبرّاست . اين چه گفتم : چون نظر كند به چيزى ، ظاهر كند در آن صورتى نيكو ، و در صورت نيكو « 5 » علم و قدرت و حركت و ارادت وى بر صفات « 6 » پيدا كند ، يعنى : چون حقّ نظر كند به ارادت و بقدرت و بر عظمت « 7 » و بر علم و بر جميع صفات و به عظمت ، و همچنين بذات خويش و جميع صفات خويش ، صورتى بيافريد چنانك خواهد . از عدم آورد ، نه از نفس خويش ، او منزّهست از تجزّى . آن خواهد كه ايجاد شخصى كند بذات و صفات خويش . ( 804 ) گفت عالم غريب : تجلّى كرد أبدا بشخصى هو هو شود ، يعنى : آدم را بيافريد و كسوت خلّت خلقْ خلق خود را درپوشيد . « خلق اللّه آدم على صورته » . درو نظر كند دهرى از دهر او ، تا تجلّى كند او را بجميع صفات و ذات خويش . « وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها » « 14 » . او را برگزيند به مثل اين صفاتها . نعوت و صفت تا نور ذات درو پيدا شود ، تا كامل گرداند بجميع صفات ازل . چون متمكّن شود به عزّت حقّ و جلال او ، متّصف شود بجميع صفات حقّ ؛ ازو تجلّى كند بخلق خويش بجميع صفات خويش ، تا خليفهء ملك او شود ، و سنّت هدايت

--> ( 2 ) ايجاد : اتحاد SM ( 5 ) و در صورت نيكو S : - M ( 6 ) بر صفات SM : و ساير صفاته A ( 7 ) چون حق نظر كند . . . و به عظمت SM : اذا نظر الحق بالارادة الى القدرة و بالقدرة الى العظمة و بالعظمة الى العلم و ساير الصفات A ( 14 ) وَ عَلَّمَ . . : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 29